doktor


doktor


doktor
Lingual Ortodonti

Dişlerin iç yüzeylerine yerleştirilen özel tasarımlı braketler ve ark telleri aracılığıyla yapılan ortodontik tedavi çeşitidir.


Lingual ortodontinin en büyük avantajı, braketlerin dişlerin iç yüzeylerine yerleştirilmesi sayesinde hastanın tedavi gördüğünün dışarıdan fark edilememesidir. Bu yöntemle tedavi edilen yetişkin bireylerde estetik açıdan tam bir tatmin sağlanabilmektedir. Tedavi gördüğü anlaşılmayan birey günlük rutinine normal bir şekilde devam edebilmektedir.


Ancak yöntemin bu olumlu özelliklerinin yanında bazı olumsuz özellikleri de mevcuttur. Lingual bölgede (dişlerin iç yüzeyi) bukkal bölgeye (dişlerin ön yüzeyi) göre braketler arası mesafe daha kısa olduğu için ark teli aktivasyonu bazı durumlarda azalabilmekte, bu da diş hareketlerinde gecikmeye sebep olabilmektedir. Bunun sonucunda her vaka için geçerli olmasa da tedavi süresi normale göre bir miktar daha uzayabilmektedir.


Yine değinilmesi gereken önemli bir konu da braketleme sonrası dildeki değişikliklerdir. Braketleme işleminin hemen sonrasında dilde rahatsızlık hissi ile birlikte küçük çaplı irritasyonlar ortaya çıkabilmektedir. Bu durum normaldir ve bir haftalık süre zarfında doğal bir sürecin sonucu olarak kendiliğinden geçmektedir. Bu bir haftalık süreçte rahatsızlık hissinin hafifletilmesi için ortodontistin alabileceği önlemler de mevcuttur.


Braketleme sonrası ortaya çıkan başka bir durum da konuşmadaki değişikliklerdir. Bu farklılık dilin dişlere değdiği bölgelerde braketleme yapılmış olmasının doğal bir sonucu olarak ortaya çıkar. Kalıcı değildir, kişinin yeni duruma adapte olması ile konuşmadaki farklılık eski haline dönmektedir. Bu noktada kişinin sosyal cesareti ve pratik yapması sürecin hızlanması açısından önemli bir rol oynar. Kişi normal rutinini bozmadığı taktirde bir ay içerisinde konuşmasındaki değişiklikler eski haline döner. Ancak bazı durumlarda bu süre bir miktar daha uzayabilir.

“Site içeriğinde bulunan bilgiler bilgilendirmek içindir, bu bilgilendirme kesinlikle hekimin hastasını tıbbi amaçla muayene etmesi veya tanı koyması yerine geçmez”